Elbisenin yokluğu ve gerçek devrimciler
"Annem çalışıyordu. Böyle organizasyonlara gidecek elbisemiz de yoktu." Bu cümleyi okuduğumda hüzünlendim. Aklıma ne ameliyathaneler, ne de yapay kalpler geldi. O an sadece çocukluğunu cebinde taşıyan bir kız gördüm. Fakir ama onurlu bir kız. İnsan çocukluğunu hiçbir zaman geride…
Bu yazı Ahmet Can Karahasanoğlu tarafından Yeni Akit gazetesinde yayımlanmıştır. Yazarın tüm yazıları için profilini ziyaret edin.