SON ESPRİ / SON PERDE- ABDULLAH ŞEKEROĞLU
Hayat ne garip değil mi? Bir film, bir tiyatro sahnesi gibi adeta. Geliyor, oynuyor, perde kapanınca da sahneden iniyoruz. İnsan gerçekliği de maalesef bundan ibaret. Sahne ve tiyatro demişken, yazmasak ve anmasak olmazdı. Zaten vefamız da buna izin vermezdi. Devamı →
Bu yazı Cebeli Yerlikaya tarafından Günışığı gazetesinde yayımlanmıştır. Yazarın tüm yazıları için profilini ziyaret edin.